Tahiti

Dziś nie­co egzo­tycz­ne tema­ty, bo prze­no­si­my się aż na Tahi­ti. W związ­ku ze zmia­ną minia­tur­ki na fejs­bu­ku, pra­gnę przy­bli­żyć uży­ty tam frag­ment obra­zu. Jest to dzie­ło Pau­la Gau­gu­ina, fran­cu­skie­go mala­rza, nazwa­ne Trzech Tahi­tań­czy­ków. Arty­sta, któ­ry po wie­lu przej­ściach osie­dlił się w koń­cu na wyspie Poli­ne­zji Fran­cu­skiej, Tahi­ti, (była to jego dru­ga podróż tam­że) malo­wał lokal­ną spo­łecz­ność i stwo­rzył wie­le wize­run­ków tam­tej­szej ludności.

Ten kon­kret­ny obraz to zbio­ro­wy por­tret dwóch kobiet i męż­czy­zny. Gau­gu­in nama­lo­wał go w 1899 roku tech­ni­ką olej­ną na płót­nie. Było to dzie­ło z tzw. dru­gie­go okre­su tahi­tań­skie­go (czy­li dru­gie­go poby­tu arty­sty na wyspie). Praw­do­po­dob­nie przed­sta­wio­ne posta­cie wraz ze swo­imi atry­bu­ta­mi (kwia­ty i jabł­ko) mają sym­bo­licz­ny wymiar (zwy­kle wąt­ki chrze­ści­jań­skie wpla­ta­ne w obra­zy przed­sta­wia­ją­ce lokal­ne spo­łe­czeń­stwo nie­zwią­za­ne z kul­tu­rą kato­lic­ką), tak jak więk­szość jego obra­zów stwo­rzo­nych w tym krę­gu. Gau­gu­in był wiel­kim entu­zja­stą tej kul­tu­ry, miał nawet dziec­ko z tahi­tań­ską kobie­tą. Został rów­nież ska­za­ny przez kolo­nial­ne wła­dze za obro­nę tubyl­czej lud­no­ści. Popeł­nił dwie książ­ki na temat lokal­nych zwy­cza­jów panu­ją­cych na wyspie.

Obraz ten moż­na podzi­wiać w Natio­nal Gal­le­ry of Sco­tland albo na fan­ta­stycz­nym Google Art Pro­ject, gdzie moż­na oglą­dać obra­zy w świet­nej roz­dziel­czo­ści i robić w nie­któ­rych przy­pad­kach  bar­dzo duże zbli­że­nia (pole­cam zwłasz­cza Naro­dzi­ny Wenus Bot­ti­cel­lie­go [mam pro­blem z odmia­ną obcych nazwisk]) :)